گام گام تا اوج جانان رفتن است

چند پرسي از دل ديوانه ام

كاروان رفت و من آن بي خانه ام

چرخ هم  با آن همه زيبايي اش

سر به مهر آرد بر زيبايي ات    

اي دلا بين رحمت مولاي خويش

تا ببيني ذلت دنيايي ات